"NEDEN ALİ İNCİ?"

   Onu; hastanın, yaşlının, çocuğun, kırgın ve küskünlerin yanında her an görebilirsiniz. Ali İnci’yi bir bumeranga benzetirim; ne kadar uzağa gitsin isterseniz isteyin, o başladığı yere, gönüllere daha güçlü bir şekilde geri döner. Kendi haklılığını savunmak yerine, "Ben gidersem kimin yarası sarılır?" diye düşünen bir anlayışla hareket eder.

   Bu fotoğrafta gördüğünüz kişi, Hendek’in yiğit evlatlarından Fatih Üretmen kardeşimizdir. Yaklaşık dört yıl önce Hendek’teki havai fişek fabrikası patlaması sonrası, tehlikeli mühimmatların nakli için belediye şoförü olarak görevlendirilmişti. O feci patlamada yanında bulunan askerlerimiz şehit düşmüş, Fatih kardeşimiz ise ağır yaralı olarak hayatta kalmış ancak her iki ayağını da bu vatan, bu şehir için feda etmiştir. Mevzuat ne derse desin, o bizim gönlümüzün gazisidir.

   Mübarek Ramazan Bayramı’nda yoğun programına rağmen Fatih kardeşimizi unutmayan, geçmiş dönem Belediye Başkanı ve mevcut AK Parti Milletvekili Ali İnci; bu ziyaretiyle vefanın, değer vermenin ve "bir" olmanın ne demek olduğunu bir kez daha kanıtlamıştır.

   Gönül isterdi ki; mevcut Belediye Başkanımız İrfan Püsküllü ve O elim kazanın olduğu dönem görevde olan Turgut Babaoğlu’ndan da aynı manzarayı görelim. Belki ziyaret etmişlerdir, eğer böyle bir ziyaret gerçekleşmiş ise kendilerine de teşekkür ederiz bu konu üzerinde neden bu kadar durdum çünkü fatih kardeşimiz bu elim kaza olana kadar fatih güçlü kuvvetli aslanlar gibi bir yiğitti ve O yiğit bu şehir için çok ağır bedel ödedi Fatih gibi değerlerimizin unutulmaması, yalnız bırakılmaması en büyük temennimizdir.

Şahsi meselelerimi toplumsal meselelerle asla birbirine karıştırmam. Benim Ali İnci ile olan kişisel kırgınlıklarımı bilen bilir; ancak yiğidi öldürüp hakkını yememek gerekir. Yaşadığım onca şeye rağmen bu hakkı teslim etmek boynumun borcudur.

Helal olsun Sayın Vekilim; Sakarya’da sıkmadık el, dokunmadık omuz ve temas etmedik kalp bırakmayarak farkınızı bir kez daha gösterdiniz. Vefa, her makamdan daha üstündür.

Saygılarımla...